تبلیغات
پایگاه مذهبی پرچم سبز مهدوی - وعده خداوند برتسلط بریهودیان.

پایگاه مذهبی پرچم سبز مهدوی

سبز فقط سبز مهدوی

وعده خداوند برتسلط بریهودیان.

به بهانه تسخیر سفارت عدونا اسرائیل در قاهره:

بازهم :مصر-مصر -مصر- آفرین برمصریها- شما محبین اهلبیت ع

وعده خداوند نسبت به تسلط و چیرگى بر یهودیان
خداوند متعال در قران كریم مى فرماید:
((پـروردگـار تـو اعـلام مى دارد ،كسانى را بر یهودیان چیره خواهد كرد كه تا روز قـیـامـت ،آنـان را مـجـازات و شـكـنـجه خواهند نمود و خداست كه زود مجازات نموده و هم اوست آمـرزگار و بخشنده ، و از جمله مجازات خداوند این است كه آنان را پراكنده و گروه گروه در زمـیـن قرار داده بعضى از آنان نیكوكار و برخى نابكارند و آنان را با خوبى و بدى آزمایش كردیم ، شاید توبه نموده و به راه حق و هدایت باز گردند.))(42)

وعده خداوند نسبت به تسلط و چیرگى بر یهودیان
خداوند متعال در قران كریم مى فرماید:
((پـروردگـار تـو اعـلام مى دارد ،كسانى را بر یهودیان چیره خواهد كرد كه تا روز قـیـامـت ،آنـان را مـجـازات و شـكـنـجه خواهند نمود و خداست كه زود مجازات نموده و هم اوست آمـرزگار و بخشنده ، و از جمله مجازات خداوند این است كه آنان را پراكنده و گروه گروه در زمـیـن قرار داده بعضى از آنان نیكوكار و برخى نابكارند و آنان را با خوبى و بدى آزمایش كردیم ، شاید توبه نموده و به راه حق و هدایت باز گردند.))(42)
معنى این دو آیه شریفه این است كه : خداوند اعلان و مقدر فرموده كه بزودى كسى را بر یـهـودیـان مسلط مى گرداند كه تا روز رستاخیز آنان را مجازات و شكنجه دهد، او (خداى ) بـسـرعـت مـجـازات نـمـوده و هـم اوسـت آمـرزنـده مهربان ، از جمله مجازاتهاى خداوند درباره یـهـودیـان این است كه آنها را در روى زمین پراكنده و دسته دسته مى گرداند، گروهى از آنان نیكوكار و گروهى بدكارند و آنها را به وسیله خوبى و بدى آزمایش مى كند شاید توبه نموده و هدایت گردند.
ما اجراى این وعده الهى را در كیفر یهودیان ، در تمام دورانهاى تاریخى آنان به استثناى دوران حكومت پیامبرانى چون موسى و یوشع و داود و سلیمان علیهم السلام مشاهده مى كنیم و خداوند اقوام و ملتهاى مختلفى را بر آنها مسلط گردانید كه آنان را شكنجه و مجازاتى دردناك نمودند.
گـاهـى عـنـوان مـى شـود: آرى ، پـادشـاهـان مـصـر و بـابـل و یونان و فارس و روم و دیگران بودند كه بر یهودیان تسلط یافته و آنان را مجازات سختى چشاندند اما مسلمانان چنان رفتارى با آنها ننموده ، بلكه تنها بر نیروهاى نـظامى آنها پیروز گشتند و سپس زندگى در سایه دولت اسلامى را از آنان پذیرفتند، كه با برخوردارى از آزادى و حقوق خود در قوانین اسلامى ، جزیه بپردازند.
امـا پاسخ : اینكه آنها را بدترین عذاب چشانیدند، به این معنى نیست كه پیوسته آنها را كشته و یا آواره و زندانى نمودند، آن چنانكه بیشتر حكومتهایى كه پیش از اسلام بر آنان تـسـلط یـافـتند، این گونه عمل كردند، بلكه به این معنى است كه آنها از لحاظ نظامى ، سـیـاسـى ، تسلیم آن حكومتى گردیدند كه خداوند بر آنان مسلط ساخت اگر چه مسلمانان در آزار و كـیـفـر یهودیان ، از دیگران ملایم تر بودند، اما مصداق تسلط بر یهودیان ، و كیفر نمودن آنان مى باشند.
و گاهى نیز گفته مى شود: بلى تاریخ یهودیان تطبیق این وعده خدا را بر آنها گواهى مـى دهـد ولى در عـصـر حاضر كه یك و یا حداقل نیم قرن برآنها سپرى گفته ، كسى كه آنان را مجازات و كیفر دهد بر آنان مسلط نشده ، بلكه آنان بیش ‍ از نیم قرن است یعنى از سال 1936 م . بدترین شكنجه ها را در فلسطین و دیگر مناطق به مسلمانان روا مى دارند! این قضیه را چگونه مى توان تحلیل نمود؟
پاسخ این است كه : این دوره از تاریخ زندگى یهودیان جدا به حساب مى آید، زیرا این هـمان دوره بازگشت قدرت آنهاست كه خداوند در سوره اسراء به آنان وعده فرموده است ؛ ((سـپس پیروزى شما را بر كسانى كه آنان را علیه شما برانگیختم برگردانده و به شـمـا امـوال و فرزندانى را عطا كرده ، و شما را از یارانى بیش از تعداد آنان برخوردار نـمـودیم تا با همكارى شما بر ضد آنها بستیزند. )) بنابراین ، این دوره خارج از وعده كلى تسلط بر آنهاست تا اینكه وقت كیفر و مجازات دوم بدست مسلمانان فرا رسد.
در ایـن زمـیـنـه روایـات زیـادى از امامان علیهم السلام رسیده كه این وعده الهى نیز بدست مـسلمانان انجام مى پذیرد، در همین خصوص صاحب مجمع البیان ، در تفسیر آیه یاد شده ، اتـفـاق نـظـر مفسران را بر این معنى بیان كرده و فرموده مراد از آن نزد تمام مفسرین ، امت پـیـامـبـر اسـلام حـضـرت مـحـمـد (ص ) مـى بـاشـد، و هـمـیـن مـعـنـى از امـام بـاقـر (ع) نقل شده ، و على بن ابراهیم قمى ، در تفسیر خود آن را از ابى الجارود، از امام باقر (ع) نقل نموده است .
وعده خداوند در فرونشاندن آتش جنگ یهودیان
خداى متعال در قرآن مجید مى فرماید:
((یـهـودیـان گـفتند دست خدا بسته است ، دست آنان بسته باد، و به سبب این گفته از رحـمـت خـداى دور شـدنـد. بـلكـه دسـتـهـاى خـدا گـشوده است و هر گونه بخواهد انفاق مى كند))
((.... آنـچـه كه از ناحیه پروردگار بر تو فرود آمده ، بر سركشى و كفر آنان مى افـزایـد و مـیـان آنـان تـا روز رسـتـخیز، كینه و دشمنى انداختیم ، و هر وقت آتش جنگى را بـرافـروخـتـنـد، خـداونـد آن را خاموش گردانید، آنان سعى در ایجاد فساد در زمین دارند و خداوند فساد كنندگان را دوست نمى دارد.))(43)
ایـن وعـده خـداسـت ، بـه فـرو نـشـاندن آتش جنگ هایى كه یهودیان برمى افروزند، خواه مـسـتـقـیـمـا خـود آنـان خـوى جـنـگ افـروزى داشـتـه ، و یـا ایـنـكـه دیـگـران را بـه ایـن عمل تحریك كنند و این وعده الهى بدون استثناء خواهد بود، زیرا با لفظ ((كلما اوقدوا)) یعنى ((هر وقت آتش افروزى نماینده )) آمده است .
تـاریـخ گـذشته و حال آنان گواهى مى دهد كه آنها همواره در پى آتش افروزى بسیارى از آشـوب و جـنـگـهـا بوده اند، اما خداوند متعال وعده خود را نسبت به مسلمانان و بشریت با عـنـایـت خـویـش تـحـقـق بـخـشـیـده ، و مـكـر و حـیـله یـهـود را بـاطـل و نـقـشـه هـایـشـان را خـنـثـى كـرده و آتـش جـنـگ آنـان را فـرونـشانده است . و شاید بـزرگـتـریـن آتش جنگ و آشوبى كه آنان علیه مسلمانها و جهانیان برافروخته اند، همین نبرد فعلى باشد كه جهت دامن زدن به آن ، شرق و غرب را تحریك نموده ، و خودشان در فـلسـطـیـن مـسـتقیما، و در اكثر كشورهاى جهان بطور غیرمستقیم طرف درگیر مى باشند، و چیزى نمانده كه وعده خداوند با فرونشاندن این جنگ تحقق یابد و از آیه شریفه یاد شده چنین استفاده مى شود كه دشمنى و درگیریهاى داخلى آنها، خود یكى از راه هاى لطف خداوند، بـراى فـرونـشـانـدن آتـش ‍ جـنـگ آنـهـا خـواهـد بـود، بـه دلیل ذكر جمله ((اطفاء النار)) بعد از طرح دشمنى و درگیریهاى داخلى در آیه شریفه ، گوئیا كه خاموش نمودن آتش افروزى آنان ، فرع بر ایجاد كینه در بین آنها مى باشد.
((و مـا مـیـان آنـان تـا روز قیامت دشمنى و كینه توزى افكندیم و هرگاه آتش جنگى را برافروزند، خداوند آن را فرو مى نشاند.))
ایـن شـمـه اى از تـاریـخ آنان بود، و ما به تفسیر آیه هایى كه وعده هاى سه گانه خدا دربـاره یـهـودیـان را در بردارد، با اندكى شرح در كتاب ((الممهدون للمهدى )) (زمینه سازان ظهور حضرت مهدى (ع) پرداخته ایم .
امام برخى از روایات مربوط به نقش یهودیان در زمان ظهور، مربوط به گرد آمدن آنها در فلسطین قبل از جنگ نابود كننده آنها است كه تفسیرى براى این آیه شریفه است :
((و بـعـد از او بـه بـنـى اسـرائیـل گفتیم زمین را ساكن شوید و زمانى كه روز قیامت فرا رسید شما را آمیخته با یكدیگر مى آوریم .))(44)
یـعـنـى شـمـا را از هـر نـاحـیـه اى و یـا هـمـگـى شـمـا را گـرد آوردیـم ، چنانكه در تفسیر نـورالثـقلین آمده است . و از این حدیث شریف درباره آمدن آنان و كارزارشان در عكا استفاده مى شود، از پیامبر (ص ) روایت شده كه فرمود:
((آیـا شـنـیـده ایـد نـام شـهرى را كه بخشى از آن درون دریاست ؟ عرض كردند آرى ، فـرمـود: قـیـامـت بـه پـا نـمـى شود مگر آنكه هفتاد هزار تن از فرزندان اسحاق به شهر یورش مى برند.))(45)
و از امیر مؤ منان (ع) است كه فرمود:
((در مـصـر مـنـبـرى را بـنـا نـمـوده و دمـشق را قطعا تخریب خواهم كرد و یهودیان را از شـهـرهـاى عـربـى بـیـرون مـى رانـم و بـا همین چوب اعراب را خواهم راند، راوى این حدیث (عـبـایـه اسـدى ) گوید: پرسیدم اى امیرمؤ منان ، شما به گونه اى خبر مى دهید كه به یقین پس از مردن زنده خواهید شد؟ فرمود:اى عبایه ، به روشى غیر روش ما صحبت كردى . مردى از تبار من (یعنى حضرت مهدى (ع) این كارها را انجام مى دهد.(46)
این روایت دلالت دارد، كه یهودیان در بسیارى از شهرهاى عرب تسلط و یا حضور مؤ ثر دارنـد و مـا پـیـرامـون نـبـرد حـضـرت مـهـدى (ع) بـا سفیانى و یهودیان ، در بیان حوادث سرزمین شام ، و حوادث حركت ظهور، سخن خواهیم گفت .
و از جـمـله روایـات ، حـدیـث كـشـف مـعـبـد تـوسـط آنـهـاسـت ، و جـمـله ((كـشـف هـیـكـل )) (مـعـبـد) در شـمار نشانه هاى ظهور آمده ، كه ظاهرا معبد حضرت سلیمان (ع) كشف خواهد شد، از امیرمؤ منان (ع) نقل شده كه فرمودند:
((ظـهـور آن حـضـرت نـشانه ها و علاماتى دارد: نخست محاصره كوفه با كمین كردن و پـرتـاب سـنـگ ، و ایـجـاد شـكـاف و رخـنـه در زوایـاى كـوچـه هـاى كـوفـه ، تـعـطیل مساجد به مدت چهل شب ، كشف معبد و به اهتزاز در آمدن پرچمهائى گرداگرد مسجد بزرگ (مسجد الحرام ) كشنده و كشته شده هر دو در آتش اند.))(47)
ولى احـتـمـال دارد كـه كـشـف مـعـبـد از نـاحـیـه زمـینه سازان ظهور حضرت مهدى (ع) اندكى قبل از ظهور وى ، صورت پذیرد، زیرا روایت خاطرنشان نمى كند كه چه كسى آن را كشف مى نماید همچنانكه ممكن است آن معبد، آثارى تاریخى و غیر از معبد حضرت سلیمان و یا در محل دیگرى غیر از قدس باشد، چون عبارت و جمله ((كشف معبد)) بطور مطلق یاد شده است .
بـخـش هـاى اول ایـن روایـت نـشـان گر حالت جنگ در كوفه است كه در روایات ، از آن به عراق یاد شده ، اما در این جا به معنى همان شهر كوفه و محاصره و سنگ باران آن و ایجاد مـوانـع دفـاعـى در گـوشـه و زوایـاى خـیـابـانـهـاى آن شـهـر مـى بـاشـد، امـا پرچم هاى گوناگون در اطراف مسجدالحرام ، اشاره به درگیرى و كشمكش قبیله ها با حكومت مركزى حجاز است كه اندكى پیش از ظهور حضرت مهدى (ع) پدید خواهد آمد و در این زمینه روایات فروانى وارد شده است .
دسته دیگرى از احادیث ، روایاتى است كه افرادى را كه خداوند بعد از فساد آفرینى و بـرتـرى طلبى یهودیان برآنان مسلط مى گرداند، مشخص و معین مى كند، كه پاره اى از آنـهـا در تـفـسـیـر آیـات قـرآن مـجـیـد گذشت ، و برخى دیگر درباره ایران و شخصیتهاى ایرانى در زمان ظهور است ، مانند روایت ((درفش هاى سیاه )) كه به طور تواتر اجمالى وارد شده و غیر آن .
((درفـش هـایـى سـیاه ، از خراسان خارج مى شود كه هیچ چیز قادر بر باز گرداندن آنها نیست ، تا آنكه سرانجام در قدس برافراشته مى شود.))
و روایـات مـربـوط بـه بیرون آوردن تورات اصلى از غار انطاكیه و كوهى در شام و در فـلسـطـیـن و دریـاچـه طـبـریـه ، تـوسـط حـضـرت مـهـدى (ع) و استدلال آن حضرت بر یهودیان ، بوسیله تورات نیز از جمله همین روایات است .
از پیامبر اسلام (ص ) روایت شده كه فرمود:
((تـورات و انـجـیـل را از سـرزمـیـنـى كـه انـطـاكـیـه نـامـیـده مـى شـود بـیـرون مـى آورد.))(48)
و نیز از آن بزرگوار نقل شده كه فرمودند:
(((صـنـدوق مـقـدس ) را از غـارى در انـطـاكـیـه و بخش هاى تورات را از كوهى در شام بـیـرون آورده و بـه وسـیـله آن كـتـاب بـا یـهـودیـان بـه استدلال مى پردازد و سرانجام بسیارى از آنها اسلام مى آورند.))(49)
هم چنین پیامبر (ص ) فرمود:
((صـنـدوق مـقـدس از دریـاچـه طـبـریـه بـه دست وى آشكار مى شود و آن را آورده و در پـیـشـگـاه او در بـیت المقدس ‍ قرار مى دهند و چون یهودیان آن را مشاهده مى نمایند، به جز اندكى بقیه آنان ایمان مى آورند.))(50)
و تـابـوت سـكـیـنـه ، (صـنـدوق مـقـدس ) هـمـان اسـت كـه در فـرمـوده خـداى متعال آمده است :
((پـیـامـبرشان گفت : دلیل و نشانه بر پادشاهى او این است كه تابوتى به سوى شـمـا مـى آیـد، كه در آن سكینه و آرامشى از ناحیه پروردگارتان وجود دارد و از آنچه را كـه آل مـوسـى و آل هـارون بـاقـى گـذاشـتـه انـد، و آن تـابـوت بـوسـیـله فـرشـتـگـان حـمـل مـى شـود، بـه راسـتـى در آن مـعـجـزه و دلیـل بـراى شـمـاسـت چـنـانـكـه مـؤ مـن باشید.))(51)
در تفسیر آیه فوق آمده است كه این صندوق مقدس كه در آن میراث پیامبران علیهم السلام وجـود دارد، دلیـل و نـشـانـه اى اسـت بـراى بـنـى اسـرائیل مبنى بر اینكه چه كسى شایستگى فرمانروائى را دارد، از این رو فرشتگان آن را آورده و از مـیـان جمعیت بنى اسرائیل عبور داده و آنگاه در پیش روى طالوت (ع) قرار مى دهـنـد، سـپـس طـالوت (ع) آن را بـه داوود و او بـه سـلیـمـان و او به وصى خود آصف بن برخیا تسلیم مى كند، و بنى اسرائیل بعد از وصى حضرت سلیمان به علت اینكه از او فرمان بردارى ننموده و دیگرى را اطاعت مى كنند آن صندوق را از دست مى دهند.
و مـراد از جـمـله ((فـیسلم كثیر منهم )) (بسیارى از آنان ایمان مى آوردند) و یا ((اسلمت الا قـلیـلا مـنـهـم )) (بـه جـز انـدكى از آنان بقیه ایمان آوردند) ممكن است كسانى باشند كه صـنـدوق مـقـدس را مـى بـیـنند و یا كسانى كه حضرت مهدى (ع) بوسیله تورات با آنان اسـتـدلال مى نماید و یا افرادى كه آن حضرت آنان را پس از آزاد سازى فلسطین و شكست آنان در آن جا باقى مى گذارد.
در روایـتـى دیگر آمده كه تعداد سى هزار نفر یهودى به وى ایمان مى آورند كه این رقم نسبت به كل جمعیت آنان اندك است .
دیـگـر روایات مربوط به نبردهاى زمینه سازان ظهور حضرت مهدى (ع) با یهود و راجع به بیرون راندن آنان توسط آن حضرت از جزیره العرب است ، مانند روایتى كه گذشت ، و ایـن عـمل امكان پذیر نیست مگر با پیروزى بر آنها و بیرون راندن آنان از فلسطین ، هـمـچـنـیـن روایـات مربوط به نبرد بزرگ حضرت مهدى (ع) است كه طرف درگیر در این نـبـرد مـسـتقیما سفیانى و پشتیبانان یهودى وى و رومیان هستند و خط درگیرى در این جنگ از انـطـاكـیـه تـا عكا، یعنى در طول ساحل سوریه ـ لبنان ـ فلسطین كشیده شده و سپس به طبرستان و دمشق و قدس ادامه مى یابد. شكست بزرگ و وعده داده شده آنان در آنجا تحقق مى یـابـد بـگـونه اى كه سنگ و درخت بر مى آورد كه اى مسلمانان ! این شخص كه در پناه من اسـت یـهـودى مـى باشد او را هلاك نما و این مطلب در حوادث حركت ظهور حضرت مهدى (ع) ارواحنا فداه خواهد آمد.
در زمـره احادیث گذشته ، روایات نبرد مرج عكا است كه جزئى از جنگ بزرگ پیشین است ، امـا احـتـمـال بـیـشـتـر ایـن است كه آن ، جزئى از دومین نبرد حضرت مهدى (ع) با غربیها و پـشـتـیـبـانـان یـهـودى آنـهـاسـت ، كـه پـس از گـذشـت دو سـه سـال از آزادى فـلسـطـیـن و شـكـسـت یهودیان و غربى ها به وقوع مى پیوندد. به گفته روایـات ، حـضـرت مـهـدى (ع) پـس از آن ، پـیـمـان صـلح و عـدم تـجـاوزى را بـه مـدت 7 سال با رومیان منعقد مى سازد.
بـه نـظر مى رسد حضرت عیسى (ع) میانجى و واسطه آن پیمان نامه باشد، اما آنان پس از دو سـال پـیـمـان شـكـنـى نـمـوده ، و بـا هـشـتـاد لشـكـر كـه هـر یـك مـتشكل از 12 هزار تن مى باشد، به كارزار بر مى خیزند و این بزرگترین نبردى خواهد بود كه تعداد بسیارى از دشمنان خدا در آن كشته خواهند شد.
تا جائى كه این نبرد را به حماسه بزرگ و سفره مرج عكا توصیف مى كنند، یعنى سفره اى كه درندگان زمین و پرندگان آسمان از گوشت بدن ستمگران استفاده مى كنند.
از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود:
((شهر رم را با تكبیر 70 هزار مسلمان مى گشاید در حالى كه شاهد حماسه بزرگ و خـوان گـسـتـرده خـدا در مـرج عـكـا خـواهـنـد بـود كـه سـتـم و سـتـم گران را نابود خواهند كرد.))(52)
از جـمـله روایتها، احادیث مربوط به موقعیت نظامى شهر عكا در زمان حضرت مهدى (ع) است كه آن حضرت آنجا را پایگاه دریائى براى فتح اروپا قرار خواهد داد.
در روایات آمده است كه :
((آن حـضـرت تـعـداد چـهـار صـد كـشـتـى را در سـاحـل عـكا تدارك دیده و با یاران خویش به سرزمین رومیان روى آورده و آنجا را فتح مى نماید.))(53)
برای اطلاعات بیشتر دراین زمینه به بحث وعده خداوند برتسلط بریهودیان در بخش مهدویت صفحه اصلی همین وبلاگ مراجعه فرمایید.





طبقه بندی: امام مهدی (عج)،
[ یکشنبه 20 شهریور 1390 ] [ 03:25 ب.ظ ] [ سید ] [ نظرات() ]

صالحون ، پاتوق عمارها ، اخبار