تبلیغات
پایگاه مذهبی پرچم سبز مهدوی - مردم ایران و آل على(علیه السلام)

پایگاه مذهبی پرچم سبز مهدوی

سبز فقط سبز مهدوی

مردم ایران و آل على(علیه السلام)

مردم ایران و آل على(علیه السلام)

اشاره به این نكته نیز لازم است كه در خطّه ایران، مردم به آل على(علیه السلام) و امامان شیعه، علاقه و محبّتى خاصّ داشتند و زمینه مساعدى از نظر معنوى در دلهاى مردم ایران درباره علویان وجود داشت.
ایرانیان آگاه و خیرخواه از حكومت هاى گذشته خود خاطرات خوبى نداشتند، زیرا با آنان از طرف زمامداران طورى رفتار مىشد كه گویى مردم عادى براى ...............

مردم ایران و آل على(علیه السلام)

اشاره به این نكته نیز لازم است كه در خطّه ایران، مردم به آل على(علیه السلام) و امامان شیعه، علاقه و محبّتى خاصّ داشتند و زمینه مساعدى از نظر معنوى در دلهاى مردم ایران درباره علویان وجود داشت.
ایرانیان آگاه و خیرخواه از حكومت هاى گذشته خود خاطرات خوبى نداشتند، زیرا با آنان از طرف زمامداران طورى رفتار مىشد كه گویى مردم عادى براى خدمت متصدّیان امور آفریده شده اند و بایستى بدون چون و چرا فرمانبردار آنان باشند! این بود كه مردم با آشنایى به اسلام و درك سادگى و طبیعى بودن مقرّرات آن، شیفته اسلام شدند و خواستار برقرارى حكومت اسلامى گردیدند.
امّا با ملاحظه این كه زمامداران و متصدّیان امور كه پس از پیغمبر اسلام قدرتهاى عامّه را در دست داشتند، بر خلاف آنچه اسلام مىخواست عمل كردند، مردم ایران هدفهاى اسلام را عملاً در آن حكومتها نیافتند، لذا به سوى «على»(علیه السلام) كه حقّ خلافت او مورد تعدّى قرار گرفته بود متوجّه شدند.
روش على(علیه السلام) و سایر امامان شیعه، از امام حسن و امام حسین تا حضرت موسى بن جعفر(علیهم السلام) كه سالهاى سال از اواخر عمرش را در زندان خلیفه و عمّال ستمكارش گذرانده بود، زمینه بسیار مساعدى را فراهم ساخته بود كه در جامعه اسلامى و یا دستكم یك ناحیه آن، حكومتى نمونه از آنچه اسلام مىخواست تشكیل شود و تحت نظارت امام و پیشوایى از خاندان على(علیه السلام)قرار گیرد.
در آن زمان چشم هاى امید شیعیان به سوى امام على بن موسى الرّضا(علیه السلام) خیره شده بود، امامى كه آوازه دانش و پاكى او به همه اقطار اسلامى رسیده بود، امّا امكان بهره بردارى از افكار بلند و اهداف الهى او فراهم نبود.
پدر بزرگوارش سالهاى طولانى را در زندان هارون گذرانده بود و خودش نیز مدّتها تحت نظر دستگاه هاى حاكم بود.
آرى خلفاى گذشته راضى نبودند كه این چهره هاى پاك در جامعه اسلامى شناخته شوند، زیرا بیم آن داشتند كه اگر مردم با آنان و كمالاتشان آشنا شوند، بىمایگى خود آنان و چاپلوسانى كه در دستگاه شان حاكم بر مقدَّرات مردم شده بودند و هیچ گونه صلاحیتى نداشتند ظاهر گردد.
آن گروهِ عارى از اسلامى كه از اسلام فقط ریاست و بهره بردارى از آن را براى خود مىخواستند و تنها به منافع خود مىاندیشیدند، طبیعى بود كه صالحان و لایقان را منزوى سازند و خود بر اریكه قدرت بنشینند و مركب هوس را بتازند و نیكان را به حساب نیاورند.
مأمون مىخواست، ضمن استفاده از موقعیّت علمى و اجتماعى حضرت رضا(علیه السلام)، كارهاى او را تحت نظارت كامل خود قرار دهد.
از طرف دیگر، با این كار، مىتوانست محبوبیّت قابل ملاحظه اى در میان مردم بسیارى كه امام رضا را دوست مىداشتند به دست آورد.
و شاید مقاصد دیگرى نیز در بین بوده است، چنان كه معمولاً متصدّیان امور سیاسى براى هموار كردن راهها به منظور رسیدن به مقاصد سیاسى و اجتماعى خود، همیشه اغراضى در سر و یا در سرّ و ضمیر دارند كه از آن جمله مىتوان از لطمه زدن به نفوذ و موقعیت كسانى كه موقعیّتهاى حسّاسى دارند و خودخواهى هاى سلطه گران اجازه تحمّل آنها را نمىدهد، نام برد.
در این مورد هم اگر متانت و طرز زندگى ساده امام(علیه السلام) نبود، سوء استفاده گران و هوچیان، بىمیل نبودند او را به دنیا دوستى و حبّ جاه و مقام و نظایر آن متّهم سازند.
با توجّه به همه این نكات، قرار شد كه حضرت رضا(علیه السلام) را براى حضور در مركز خلافت اسلامى، كه از حدود كشورهاى عربى به ایران منتقل شده بود، حاضر سازند.
در این امر، نقش و نقشه فضل بن سهل، وزیر اعظم و مورد اعتمادِ مأمون را، كه اصالتاً نژاد ایرانى داشت، نمىتوان نادیده انگاشت.
برگرفته از سایت شیخ حسین انصاریان(http://www.erfan.ir)



طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ دوشنبه 17 مرداد 1390 ] [ 10:53 ب.ظ ] [ سید ] [ نظرات() ]

صالحون ، پاتوق عمارها ، اخبار